Details

Created: 07 August 2018

Di negara sedang membangun, sebanyak 1.6 bilion orang masih tidak mendapat bekalan elektrik. Bagi menangani isu cabaran dunia terhadap sumber tenaga sedunia, Setiausaha Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB), Ban Ki-Moon telah mengutarakan satu revolusi dunia pada awal Januari 2011.

Menurut beliau, dunia memerlukan satu revolusi tenaga bersih dunia untuk membolehkan tenaga boleh didapati dan mampu dibiayai oleh setiap penduduk dunia. Dengan adanya bekalan tenaga ini, ia dapat mengurangkan risiko iklim, mengurangkan kemiskinan dan menambah baik kesihatan, pertumbuhan ekonomi sedunia, keamanan dan keselamatan dan menjaga tahap kesihatan penduduk di dunia ini.

Selain itu, beliau juga berkata bahawa ekonomi yang berasaskan bahan api fosilpada masa ini telah menyumbang kepada perubahan iklim. Dalam masa yang sama keperluan tenaga dunia kian meningkat.
Dalam tempoh 20 tahun sahaja, keperluan tenaga akan meningkat sebanyak 40 peratus yang kebanyakannya di negara-negara membangun. Hampir 3 bilion orang akan bergantung kepada tenaga biomass untuk memasak, memanas dan keperluan seharian yang lain.

Selain itu, beliau juga mencadangkan dua matlamat yang berhasrat tinggi, tetapi boleh dikecapi pada tahun 2030, iaitu akses penduduk dunia kepada sumber tenaga moden dan peningkatan kepada keupayaan tenaga sebanyak 40 peratus.

“Untuk mencapai matlamat ini, kita mesti melabur dalam pengetahuan intelektual yang akan mencipta teknologi yang baru dan hijau. Di samping itu, kita juga perlu kerjasama di antara sector swasta dan awam untuk melabur dalam penyelidikan dan pembangunan, manakala kerajaan perlu mewujudkan lebih banyak insentif yang betul.” kata Ban Ki-Moon.

“Marilah kita membuat perjanjian untuk melabur melalui cara yang betul. Kita perlu memastikan kepentingan utama kita adalah betul. Seluruh penduduk dunia sepatutnya berupaya menikmati kesihatan, pendidikan dan kebaikan sosial yang membolehkan sumber tenaga moden dan bersih dapat dibekalkan.” ujar beliau lagi.

Pada Disember 2010, Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu telah mengumumkan bahawa tahun 2012 merupakan “Tahun Antarabangsa Kelestarian Tenaga Untuk Semua” dengan tujuan untuk mempromosikan teknologi tenaga yang baru dan boleh diperbaharui.

Tahun 2012 juga merupakan Ulang Tahun ke-20 untuk Sidang Kemuncak Bumi Rio yang telah merangka satu pelan biru untuk pembangunan lestari pada masa hadapan. Ban juga menekankan bahawa tenaga yang bersih dan ekonomi karbon rendah merupakan kunci utama untuk satu dunia yang lebih selamat, aman dan makmur untuk semua. 

Pada masa ini, 3 bilion orang masih bergantung kepada tenaga biojisim tradisional dan arang batu. Hakikatnya, masih terdapat 2 juta orang, terutamanya wanita dan kanak-kanak, mati setiap tahun disebabkan oleh pencemaran alam sekitar.

Di negara ini pula, kerajaan berhasrat untuk membina dua loji jana kuasa nuklear yang berkapasiti 1000Mw setiap satu. Persoalannya, adakah tenaga nuklear merupakan teknologi yang benar-benar selamat dan sumbernya boleh diperbaharui? Adakah negara mempunyai kepakaran yang secukupnya untuk mengendalikan loji-loji tersebut? Bagaimana pula sekiranya berlakunya kebocoran sisa-sisa nuklear?

Sila renungilah persoalan-persoalan ini.

Foon Weng Lian
Forum Air Malaysia

Details

Created: 07 August 2018

Kecekapan tenaga merujuk kepada penggunaan tenaga yang cermat, berhemat dan bijaksana. Sebagai pengguna, amalan kecekapan tenaga boleh mengurangkan perbelanjaan, menjimatkan kos sara hidup dan mengelakkan pembaziran.

Suruhanjaya Tenaga (ST) merupakan badan yang bertanggungjawab dalam membangunkan dan mengawal selia program pelabelan cekap tenaga.

Program pelabelan cekap tenaga ini bertujuan untuk mengalakkan industri untuk menghasilkan barang elektrik yang menjimatkan tenaga.

Selain itu, sesebuah syarikat barang elektrik juga mempunyai kelebihan dari segi persaingan kerana barang mereka mempunyai label yang menunjukkan bahawa ia boleh menjimatkan tenaga elektrik.

Label cekap tenaga ini bertujuan memberi maklumat yang lebih terperinci dalam membantu pengguna membuat pilihan terhadap barang elektrik yang cekap tenaga.

Bintang pada label cekap tenaga ini menunjukkan kecekapan barang elektrik tersebut dalam  menjimatkan tenaga.

Label yang mempunyai  taraf 1 bintang menunjukkan barang elektrik tersebut mempunyai kecekapan tenaga  yang rendah dan taraf 5 bintang menunjukkan barang tersebut mempunyai kecekapan tenaga yang paling tinggi.

Setakat ini label tersebut boleh didapati pada barang elektrik tertentu seperti peti sejuk, pendingin hawa, televisyen dan kipas angin.

Pengguna boleh membuat pilihan dengan melihat kepada taraf bintang pada barang elektrik tersebut. Label ini juga boleh membantu pengguna  membuat perbandingan antara satu barang dengan barang yang lain.

Pengiraan kecekapan penggunaan tenaga bagi peti sejuk ditentukan melalui kaedah ujian yang diiktiraf dan disokong oleh Suruhanjaya Tenaga.

Proses pengujian tersebut dijalankan oleh pihak SIRIM. Sekiranya pengujian tersebut lulus, maka Suruhanjaya Tenaga akan memberi pengiktirafan label kecekapan tenaga berdasarkan  taraf 1 hingga 5 bintang.

Standard adalah satu panduan yang mengariskan ciri-ciri keselamatan dan kualiti bagi sesuatu barang dan perkhidmatan.

Di Malaysia, satu jawatankuasa teknikal Performance of Household and Similar Electrical Appliances telah ditubuhkan bertujuan membangunkan standard berkaitan dengan kecekapan tenaga. Standard ini bertujuan menghasilkan barangan elektrik bagi kegunaan isi rumah yang cekap tenaga. 

Dokumen MS (Malaysian Standard) yang sedang dibangunkan ini akan membantu industri dan pengeluar untuk mematuhi ciri-ciri dan kriteria tertentu yang ditetapkan

Mohana Priya
Persatuan Pengguna- Pengguna Standard Malaysia

Details

Created: 07 August 2018

Pencemaran, pencemaran, pencemaran. Di mana-mana sahaja pasti ada pencemaran. Tidak kiralah, pencemaran udara, bunyi, air, tanah, malah ada juga pencemaran mata.

Apa itu pencemaran? Bagaimana pencemaran boleh berlaku? Siapa yang mengundang pencemaran? Salah siapa dan tanggungjawab siapa? Hmmm...Kalau diikutkan, memang banyak boleh dikaitkan dengan pencemaran.

Bahan-bahan pencemaran boleh dibahagikan kepada dua kumpulan utama iaitu bahan-bahan pencemaran peringkat pertama dan peringkat kedua. Bagi pencemaran peringkat pertama, sumbernya boleh dibahagikan kepada tiga kumpulan iaitu sumber semula jadi, sumber yang dihasilkan oleh kegiatan manusia dan sumber semula jadi yang digalakkan manusia.

Pencemaran peringkat kedua pula berlaku hasil daripada interaksi di antara dua ataupun lebih bahan-bahan pencemaran peringkat pertama, ataupun hasil daripada reaksi dengan komponen-komponen atmosfera sama ada disebabkan oleh kesan fotokimia ataupun tidak.

Seperti yang sedia maklum, sebahagian besar daripada bahan-bahan pencemaran yang terdapat di udara adalah hasil daripada kegiatan manusia secara langsung ataupun tidak. Terdapat juga bahan pencemaran yang dikeluarkan oleh sumber semula jadi seperti letusan gunung berapi, kebakaran daripada kilat-petir di kawasan kerig terutama semasa musim kemarau, hempasan air laut, tiupan habuk berikutan angin kencang di kawasan tropika, sumber debunga serta bakteria dan virus.

Jika diikutkan, sejauhmana kesannya pencemaran yang dihasilkan oleh sumber semula jadi, jika dibandingkan dengan kegiatan manusia. Antara faktor utama yang menyumbang kepada pencemaran udara adalah proses pembakaran oleh manusia. Bahan-bahan cemar ini terbahagi kepada dua iaitu zarah (’abu’ dan ’sut’) dan gas. ’Abu’ merangkumi bahan organik dan bukan organik, manala ’sut’ pula ialah zarah-zarah karbon yang halus, yang merupakan komponen penting dalam asap.

Pencemaran gas berlaku akibat daripada pelbagai jenis gas yang dilepaskan ke udara seperti sulfur dioksida (SO2), karbon monoksida (CO), karbon dioksida (CO2), hidrokarbon (HC) dan oksida-oksida nitrogen (NOx). Biasanya, gas-gas ini dianggap sebagai pencemaran ’simbol status’ kerana beranggapan hanya negara-negara yang maju, membangun dan berteknologi tinggi sahaja yang mengalaminya. Oleh itu, sekiranya alam sekitar ingin dipelihara dan berubah kepada kehijauan, maka negara-negara inilah yang perlu berubah serta memainkan peranan mereka terlebih dahulu bagi mengurangkan pelepasan gas-gas rumah hijau tersebut.

Nurul Aina Ibrahim Istar
Forum Air Malaysia

Details

Created: 07 August 2018

Cuba bayangkan perasaan anda apabila melihat sampah terapung di sebuah sungai, tempat anda sering memancing ikan. Kadang kala, apabila sungai tercemar dengan bau busuk dan berlumpur, anda akan merasa jijik untuk lalu di kawasan tersebut. Apatah lagi untuk berenang mahupun minum air yang kotor itu.

Air yang tercemar tidak selamat untuk diminum. Haiwan serta tumbuhan juga akan mati apabila menggunakan air yang tercemar itu. Begitu juga air yang kelihatan bersih dan tidak berbau, juga boleh tercemar. Ini mungkin disebabkan oleh kuman atau bakteria serta bahan kimia berbahaya yang tidak boleh dilihat atau dihidu.

Terdapat pelbagai jenis pencemaran air seperti bahan toksik, bahan organik, pencemaran terma serta pencemaran ekologikal.  Bahan toksik ialah sejenis pencemaran berbentuk kimia yang tidak terhasil dalam sistem akuatik. Penyumbang terbesar pencemaran ini ialah racun rumpai, racun serangga dan bahan buangan industri.

Pencemaran organik berlaku apabila lebihan bahan organik seperti baja dan kumbahan memasuki air. Apabila bahan organik meningkat, jumlah bahan reput akan meningkat dan menggunakan banyak oksigen. Ini mengakibatkan berlakunya masalah kekurangan oksigen, yang seterusnya boleh membunuh hidupan akuatik.

Pencemaran bahan bukan organik seperti nitrogen dan fosfat di dalam sistem akuatik boleh menyebabkan sejenis pencemaran organik. Kandungan bahan ini yang tinggi menyebabkan berlaku peningkatan jumlah tumbuhan dan rumpair. Apabila tumbuhan dan rumpair mati, ia akan menjadi bahan organik di dalam air. Seterusnya ia akan mereput dan mampu mengurangkan kadar oksigen di dalam air.

Pencemaran terma berlaku apabila air digunakan sebagai bahan penyejuk berdekatan kilang industri dan kemudiannya kembali kepada persekitaran akuatik dengan kadar suhu yang lebih tinggi. Ini boleh menyebabkan berlakunya pengurangan kadar oksigen di dalam air dan meningkatkan kadar keperluan biologikal oleh organisma akuatik untuk mendapatkan oksigen.

Pencemaran ekologikal pula terjadi apabila pencemaran bahan kimia, pencemaran organik atau pencemaran terma berlaku daripada persekitaran alam. Ia bukannya berlaku akibat aktiviti manusia. Pencemaran ekologikal akan meningkat selepas berlakunya kejadian tanah runtuh, haiwan dan tumbuhan yang mati lemas dalam banjir serta sejumlah besar bahan organik yang mengalir dalam air. Selain itu, kejadian geologikal seperti ledakan gunung berapi juga menyumbang kepada pencemaran ekologikal.

Pengurusan air yang tidak cekap juga boleh menyebabkan berlakunya krisis air. Walaupun mengetahui kepentingan air dalam kehidupan, namun manusia sering mengabaikannya dengan melakukan pencemaran dan mengotorkan longkang, sungai, tasik dan laut. Manusia sebenarnya mengancam planet secara perlahan-lahan sehingga ke tahap organisma mulai mati pada kadar yang amat pantas. Lebih teruk lagi, air minuman yang amat penting untuk keperluan kehidupan juga mengalami pencemaran dengan serius.

Nurul Aina Ibrahim Istar
Forum Air Malaysia

Details

Created: 07 August 2018

Bekalan minyak dunia bagi memenuhi keperluan minyak pada masa hadapan berada pada paras yang tidak begitu meyakinkan. Demikian menurut kajian yang telah dijalankan oleh Smith School of Enterprise and the Environment di Universiti Oxford.

Selain itu, kajian tersebut mencadangkan agar pembangunan tenaga-tenaga yang boleh diperbaharui perlu dipercepatkan bagi memastikan keselamatan tenaga dan pengurangan pelepasan gas rumah hijau. Kajian ini telah diterbitkan dalam jurnal Energy Policy.

Era untuk menikmati minyak yang murah telah berakhir. Kini keperluan untuk bahan api telah melebihi bekalan. Simpanan minyak sekarang yang pada mulanya diramalkan berada pada paras 1150-1350 bilion tong, akan jatuh ke paras 850-900 bilion tong. Jadi bagaimanakah masalah kekurangan minyak ini dapat diatasi?

Dr. Oliver Inderwildi, ketua pusat Low Carbon Mobility di Smith School berkata, secara umumnya, bahan api alternatif seperti bahan api bio boleh mengatasi kekurangan bekalan minyak dan menggantikan bahan api fosil pada masa akan datang. Namun, timbul masalah tentang kekurangan tanah yang mencukupi untuk menanam tanaman yang boleh menghasilkan bahan api bio dan dalam masa yang sama untuk memenuhi keperluan makanan. Oleh itu, sumber yang sedia ada hendaklah digunakan secara optimum untuk meningkatkan kecekapan tenaga.

Dalam masa yang sama kajian tersebut juga menekankan bahawa pada masa yang lalu, disebabkan oleh kepentingan politik dan kewangan, angka sebenar simpanan minyak telah diputar belit sehingga menyebabkan banyak kesangsian tentang maklumat-maklumat yang diberi kepada orang ramai.

Menurut David King, pengarah Smith School, “Cabaran yang dihadapi pada masa ini perlu ditangani sebagaimana krisis ekonomi dunia diatasi pada tahun lalu. Cabaran ini akan memberikan kesan untuk jangka masa yang lama sekiranya kerajaan dan sektor industri tidak mengambil sebarang langkah untuk mengatasinya. Di samping itu, perhatian perlu diberikan kepada tenaga-tenaga yang boleh diperbaharui. Bantuan kewangan yang mencukupi perlu disediakan untuk membiayai penyelidikan, pembangunan dan pembinaan projek pada masa ini juga jika cabaran ini ingin diatasi.”

Mengikut unjuran, simpanan minyak yang ada di dunia ini hanya akan bertahan hingga 2050 mengikut kadar penggunaan semasa.

Foon Weng Lian
Forum Air Malaysia

Details

Created: 07 August 2018

Kita perlu menyedari bahawa air bukannya sesuatu sumber yang sentiasa ada secara berterusan dan percuma. Peningkatan pencemaran di sumber air, pembangunan tanah yang tidak dipantau dan pembangunan bandar yang pesat telah menyebabkan air yang bersih dan selamat semakin berkurangan.

Hari Air Sedunia adalah satu acara tahunan yang berlangsung di seluruh dunia pada setiap 22 Mac. Sambutan Hari Air Sedunia kali pertama diadakan pada tahun 1993. Setiap tahun sambutan Hari Air Sedunia mengutarakan satu tema yang khusus untuk air. Pada tahun ini, temanya tertumpu kepada air dan bandar. 

Kepentingan air di bandar bukanlah sesuatu yang baru. Ketamadunan manusia semejak dahulu di kawasan yang terletak di sungai-sungai dan tasik-tasik yang termasyhur seperti Mesir, Khmer dan juga Lembah Indus telah berkembang dan musnah.

Sehingga kini, bandar-bandar besar di dunia masih bergantung kepada sungai dan tasik sebagai sumber bekalan air, pengangkutan, pertanian, penjanaan kuasa dan pencegahan banjir. Sejarah telah banyak mengajar bahawa pengurusan air dan sumber semula jadi yang tidak terurus akan menyebabkan keruntuhan tamadun seperti yang berlaku di Angkor, yang sekarang dikenali sebagai Kemboja. Bah kata ‘Sesiapa yang lupa sejarah, ia akan berulang lagi.’

Perubahan iklim buatan manusia juga sedang mengancam sungai-sungai di Malaysia. Aliran sungai telah bertukar disebabkan oleh corak cuaca yang tidak menentu seperti musim kemarau yang berpanjangan, hujan yang sekejap tetapi lebat, banjir dan pengaliran sisa-sisa ke sungai yang melampau.

Mengikut ramalan Dana Kependudukan, Pertubuhan Bangsa-bangsa Bersatu (PBB), terdapat seramai 8 bilion orang akan menetap di dunia, dan 5 bilion orang daripada jumlah tersebut akan tinggal di bandar. Kebanyakannya tinggal di kawasan benua Asia, Afrika dan sesetengah kawasan yang paling miskin di benua-benua tersebut.

Malaysia juga sedang mengalami pembangunan bandar yang pesat dan pertumbuhan penduduk. Salah satu infrastruktur untuk menampung penetapan manusia yang berkembang dan bersemangat dari segi ekonomi merupakan air dan sanitasi. Namun, sektor air dan pembetungan di Malaysia sedang mengalami kerumitan untuk membangunkan sumber dan sistem yang betul dengan cepat dan mencukupi. Kerap kali, dasar berkaitan air dan pembetungan yang dirangka oleh kerajaan sering ketinggalan di belakang pembangunan bandar yang pesat. 

Jabatan Alam Sekitar banyak melaporkan keadaan lembangan sungai di Malaysia. Industri pembetungan dan pembuatan merupakan pencemar utama kepada sungai dan sumber air. 98% daripada bekalan air tawar berasal daripada permukaan air seperti sungai dan tasik. Perubahan dari segi iklim juga telah meningkatkan cabaran-cabaran untuk membangunkan sistem infrastruktur di Malaysia.

Banjir yang serius telah memutuskan bekalan elektrik ke loji rawatan air dan bekalan air kepada berjuta-juta pengguna. Besar kemungkinan, banjir akan melanda negara pada masa hadapan, sepertimana yang yang berlaku di Johor seperti pada tahun 2006 dan 2010. Musim kemarau yang berpanjangan juga memberikan kesan yang besar kepada bekalan air pengguna, iaitu kandungan aluminium yang tinggi telah dikesan dalam air minuman.
Rakyat Malaysia terus menjadi pengguna air dalam sehari yang tertinggi di rantau ini. Pada masa kini, purata penggunaan air untuk seorang sehari adalah 226 liter, berbanding dengan Singapura iaitu 160 liter.

Aduan yang diajukan oleh pengguna-pengguna terutamanya yang tinggal di bandar-bandar, tertumpu kepada masalah-masalah seperti tekanan air rendah dan gangguan air yang tidak terancang. Air terawat yang berwarna juga merupakan salah satu aduan yang perlu diberi tumpuan.
Kelantan masih kekurangan dalam industri air, iaitu hanya 55.7 peratus pemduduknya yang menerima air terawat. Kota Bahru merupakan salah satu bandar di pantai timur yang sedang berkembang pesat. Tanpa perkhidmatan air dan pembetungan yang lengkap, bandar-bandar tersebut bakal menghadapi masalah kesihatan dan masalah tersebut akan meningkat.

Rakyat Malaysia menjana hampir enam juta ton sisa-sisa kumbahan setiap tahun, yang kebanyakannya dirawat dan dilepaskan ke dalam sungai. Pada tahun 2009, 55% daripada Semenanjung Malaysia dan Labuan disambungkan kepada perkhidmatan pembetungan awam, 18.9% adalah tangki septik individu, manakala 16.2% pula dengan sistem ‘pour flush’.

Masalah bil pembetungan merupakan salah satu aduan utama daripada orang awam. Industri pembetungan merupakan satu lagi industri infrastruktur yang besar. Menurut Pelan Pembangunan Pembetungan Negara, satu CAPEX sebanyak RM33 bilion diperlukan dalam tempoh 30 tahun akan datang untuk menaik taraf dan membina satu sistem baru untuk pembetungan.

Satu lagi isu yang berkaitan sektor air adalah kadar air tidak terhasil yang tidak konsisten di negeri-negeri seluruh negara. Pada tahun 2009, negeri-negeri yang mempunyai kadar air tidak terhasil yang tertinggi adalah Pahang, Negeri Sembilan, Sabah, Kelantan, Kedah dan Terengganu. Semua negeri ini mempunyai kadar air tidak terhasil sebanyak 35%, manakala Pahang sendiri pada kadar 59.9%. Kadar purata dalam negara adalah pada 36%, berbanding dengan 18% yang merupakan catatan paling rendah.

FORUM AIR MALAYSIA percaya bahawa sektor air dan pembetungan akan mengalami kesan yang tidak menentu disebabkan oleh perubahan iklim. Ia juga menyebabkan jumlah kerugian yang tinggi. Banjir besar di Johor telah menyebabkan kerugian sebanyak RM1.5 bilion. Kos untuk membaiki dan membina semula sektor air masih belum diperolehi. Bagaimana pula dengan jumlah kerugian akibat kejadian banjir pada 2010? Untuk mengatasi masalah air di negeri-negeri tersebut, bantuan perlu disalurkan daripada negeri-negeri lain.

Kemudahcapaian terhadap bekalan air yang bersih dan selamat dan sistem pembetungan yang terurus adalah penting kepada pembangunan ekonomi. Perubahan iklim, air dan tenaga merupakan isu yang saling berkaitan. Banyak usaha diperlukan melalui usaha bersepadu antara agensi kerajaan.

Semua ini memerlukan penyertaan semua pihak yang berkepentingan seperti pengguna. Pengguna boleh menjadi jalan penyelesaian kepada penggunaan sumber asli yang tidak lestari ini. Pendidikan pengguna tidak boleh diabaikan jika negara ingin mencapai pembangunan lestari.

Sumber yang mencukupi perlu dikumpul bagi jangka masa yang panjang untuk memastikan pengguna mengubah corak kehidupan seharian mereka untuk menyokong matlamat pembangunan lestari. Sektor industri dan agensi kerajaan perlu bersikap lebih telus, dedikasi dan beretika dalam proses membuat keputusan, perlaksanaan dan penetapan tarif. Langkah-langkah yang diambil itu perlulah dapat meningkatkan tahap keyakinan pengguna, pelaksanaan projek dan tahap kesediaan pengguna untuk membayar untuk bil tersebut.

Kesimpulannya, pengurusan air di bandar yang terurus, bermaksud akan melibatkan lebih banyak penggunaan teknologi perawatan air, meningkatkan guna semula air dan pembetungan serta meningkatkan pengurusan permintaan.

Dato’ Indrani Thurasingham
Presiden, Forum Air Malaysia

Details

Created: 07 August 2018

Pengguna “hijau” merupakan seseorang pengguna yang mementingkan alam sekitar ini. Pengguna “hijau” membeli barangan yang mesra alam atau barangan eko. Barangan mesra alam atau barangan eko merupakan produk yang tidak mempunyai bungkusan atau kurang pembungkusan, diperbuat daripada bahan semula jadi atau produk yang tidak mencemarkan alam sekitar. Pengguna “hijau” akan menggunakan kenderaan hibrid dan sentiasa membeli produk yang dibuat daripada bahan kitar semula.

Teknologi “Hijau”
Bidang "teknologi hijau" merangkumi perkembangan kaedah dan bahan, daripada teknik untuk menghasilkan tenaga yang tidak memberikan kesan negatif kepada alam sekitar.

Dunia sedang menghadapi dua cabaran utama dalam bidang tenaga iaitu bekalan tenaga yang tidak mencukupi dan mahal serta kesan negatif aktiviti manusia ke atas alam sekitar.

Pertumbuhan ekonomi sesebuah negara banyak bergantung kepada bekalan tenaga yang mencukupi untuk menampung pertumbuhan ekonomi tersebut. 

Sumber tenaga utama untuk penjanaan elektrik diperolehi daripada sumber fosil (seperti bahan api gas dan arang batu).

Sektor pengangkutan, industri pembuatan dan penjanaan elektrik telah dikenal pasti sebagai sektor utama yang menggunakan sumber bahan api fosil ini.

Kerajaan Malaysia telah menggubal Dasar Teknologi Hijau Negara yang dilancarkan pada bulan Julai tahun 2009. Dasar Teknologi Hijau Negara bertujuan untuk memacu perkembangan teknologi hijau di negara ini di samping memelihara alam sekitar.

Empat tonggak di bawah dasar tersebut ialah tenaga, alam sekitar, ekonomi dan sosial. Bagi sektor tenaga, cabaran utama ialah untuk meningkatkan penggunaan sumber tenaga boleh diperbaharui dan menggunakan tenaga dengan cekap.

Teknologi “hijau”
Keberterusan - memenuhi keperluan masyarakat secara terus-menerus sehingga untuk kegunaan pada masa hadapan tanpa merosakkan atau mengurangkan sumber alam. Ringkasnya, pertemuan keperluan sekarang tanpa mengurangi kemampuan generasi mendatang untuk memenuhi keperluan mereka sendiri.

"Rekabentuk dari “buaian ke buaian” (Cradle to cradle design) - menamatkan kitaran produk pengilangan yang berkonsepkan "buaian ke kubur", dengan mencipta produk yang boleh ditebus guna sepenuhnya atau digunakan semula.

Pengurangan Sumber - mengurangkan sisa buangan dan pencemaran dengan mengubah pola pengeluaran dan penggunaan.

Inovasi - mengembangkan teknologi alternatif - adakah bahan api fosil atau bahan kimia pertanian secara intensif - yang telah terbukti telah merosakkan kesihatan dan persekitaran.

Contoh bidang berkaitan teknologi ”hijau”

Tenaga
Mungkin merupakan masalah yang paling mendesak untuk mewujudkan teknologi hijau. Ini termasuk pengembangan bahan api alternatif, yang merupakan kaedah baru untuk menghasilkan tenaga dan kecekapan tenaga.

Bangunan hijau
Bangunan hijau meliputi semua aspek daripada pemilihan bahan binaan sehingga tempat bangunan tersebut berada.

Persekitaran lebih suka membeli
Ini merupakan inovasi kerajaan yang melibatkan pencarian  produk yang kandungan dan kaedah pengeluaran mungkin mempunyai kesan yang terkecil terhadap alam sekitar, dan mandat bahawa ia merupakan produk pilihan untuk pembelian kerajaan.

Bahan Kimia hijau
Penemuan, desain dan aplikasi produk kimia dan proses untuk mengurangkan atau menghilangkan penggunaan dan pengeluaran bahan berbahaya.

Nanoteknologi hijau
Nanoteknologi melibatkan manipulasi bahan pada skala nanometer, iaitu bersamaan dengan satu bilion meter. Sesetengah saintis percaya bahawa misteri perkara ini pada masa akan datang, yang bakal mengubah kaedah pengeluaran semua benda di dunia ini. cara bahawa segala sesuatu di dunia ini dicipta. ”Nanoteknologi hijau” adalah penerapan bahan kimia hijau dan prinsip-prinsip kejuruteraan hijau dalam bidang ini.

Kesimpulan
Era teknologi hijau merupakan satu tren yang tidak dapat dielakkan untuk mengurangkan kesan pemanasan global di dunia kita sekarang.

Sam Wong
Persatuan Pengguna-Pengguna Standard Malaysia

Details

Created: 07 August 2018

Kerajaan Negeri Pahang telah meluluskan permohonan syarikat Lynas Corporation Ltd  untuk membina sebuah kilang memproses dan penapisan ‘rare earth’ yang diimport daripada Australia di Gebeng, Pahang. Tindakan ini telah menimbulkan bantahan daripada penduduk setempat terhadap projek ini kerana bahan ‘rare earth’ yang bakal diimpot dari Australia itu dikatakan mengandungi bahan radioaktif.

Menurut laporan berita New York Times, seramai 2,500 orang pekerja terlibat dalam pembinaan kilang tersebut yang menelan sebanyak  AS$230 juta. Dalam masa yang sama proses perundingan dengan penduduk setempat masih berjalan.

Apakah yang dimaksudkan dengan ‘Rare Earth’? ‘Rare Earth’ ialah satu set bahan galian yang terdiri daripada 17 elemen-elemen ataupun logam yang terletak di dalam jadual berkala kimia. ‘Rare Earth’ ataupun bahan galian yang jarang ditemui, diberi nama ini disebabkan ia tidak dapat dikesan dan digali dalam jumlah yang banyak.

Elemen-elemen ‘Rare Earth’ yang terdapat dalam jadual berkala kimia adalah Scandium, Yttrium, Lanthanum, Cerium, Praseodymium, Neodymium, Promethium. Samarium, Europium, Gadolinium, Terbium, Dysposium, Holmium, Erbium, Thulium, Ytterbium dan Lutetium. ‘Rare Earth’ banyak terdapat di China, Amerika Syarikat dan Australia.

Namun begitu, kerajaan China telah mengeluarkan arahan untuk menghadkan eksport ‘rare earth’. Langkah ini telah menyebabkan harga bahan tersebut meningkat hingga memecah rekod tertinggi. Oleh sebab itu, negara-negara lain sedang cuba sedaya-upaya untuk mencari jalan alternatif untuk mendapatkan ‘rare earth’ ini. 

Keadaan ini juga menggesa syarikat perlombongan Austalia iaitu Lynas untuk menyiapkan kilang tersebut di Gebeng itu, yang dilaporkan boleh menyumbang kepada hampir satu pertiga daripada permintaan dunia terhadap bahan ini.

Menurut Lynas, kilang tersebut akan menghasilkan tiga jenis produk mineral sintetik seperti sintetik gypsum, gypsum yang dikayakan oleh magnesium (tidak mengandungi bahan radioaktif), logam phosphogypsum yang mengandungi thorium semulajadi (mengandungi bahan radioaktif yang rendah). Lynas akan menukarkan bahan-bahan yang telah diproses ini menjadi bahan yang selamat dan boleh digunakan sebagai bahan untuk penyelidikan dan pembangunan.

Bagi pengurusan sisa-sisa buangan daripada kilang tersebut, Lynas akan memberikan dana yang mencukupi kepada kerajaan untuk memastikan pengurusan yang lengkap dan selamat.

Bahan galian `Rare Earth’ merupakan komponen yang paling penting dalam produk teknologi bersih dan hijau seperti panel tenaga suria, bateri dan juga turbin angin yang digunakan untuk menjana tenaga elektrik. Hampir 300kg neodymium diperlukan menghasilkan turbin angin yang berskala besar.

Selain itu, hampir semua peralatan elektrik yang digunakan dalam kehidupan harian juga mengandungi ‘rare earth’ seperti:
• iPods - Dysprosium, neodymium, praseodymium, samarium, terbium
• Gentian optik (Fibre optics) - Erbium, europium, terbium, yttrium
• Turbin angin - Dysprosium, neodymium, praseodymium, terbium
• Mentol Lampu yang kecekapan tenaga - Europium, terbium, yttrium
• Kenderaan ’hybrid’ - Dysprosium, lanthanum, neodymium, praseodymium
• Televisyen - Europium, terbium, yttrium.

Aktiviti melombong dan memproses bahan ‘rare earth’ boleh mendatangkan banyak impak negatif kepada alam sekitar. Di peringkat pemprosesan, `air toxic’ diperlukan untuk tujuan tersebut.

Pada tahun 1985, kilang Asian Rare Earth telah dibina oleh Mitsubishi Chemical di Bukit Merah, Perak. Akibat daripada risiko yang dikenal pasti kesan daripada pendedahan bahan radioaktif dan pencemaran kepada alam sekitar dan penduduk setempat, maka kilang tersebut telah dihentikan operasinya pada tahun 1992 apabila bantahan yang berterusan oleh penduduk setempat.

Namun, kesan yang ditinggalkan oleh kilang tersebut adalah teruk dan sukar dilupakan. Untuk tujuan pembersihan kilang dan bahan kimia yang digunakan dalam kilang itu, Mitsubishi Chemical telah membelanjakan hampir AS$100 juta dan kerja pembersihan masih berjalan sehingga kini. Selain itu, dalam masa lima tahun selepas kilang tersebut menghentikan operasinya , seramai lapan orang telah dijangkiti penyakit leukimia dan tujuh orang daripadanya telah meninggal. Kes kecacatan semasa kelahiran juga berlaku dalam kalangan penduduk di kawasan tersebut.

Pada tahun 1990-an, tapak perlombongan dan pemprosesan di Mountain Pass, Amerika Syarikat menghasilkan beratus-ratus liter air buangan yang mengandungi elemen-elemen radioaktif daripada thorium dan uranium yang terdapat secara semula jadi dalam ‘rare earth’ dan mencemari kawasan sekitarnya.

Kini, dengan pembelian semula tapak perlombongan itu oleh Molycorp, syarikat tersebut akan melaburkan sebanyak AS$500 juta untuk membersihkan dan menaik taraf tapak tersebut. Selain itu, Molycorp juga akan membina satu stesen janakuasa yang menggunakan gas asli untuk kegunaan tapak itu. Air buangan yang dihasilkan juga akan dikitar semula untuk menghasilkan asid hidroklorik dan natrium hidroksida yang diperlukan untuk mengasingkan ‘rare earth’ semasa pemprosesan. Keperluan air untuk tapak itu juga hanyalah 10% daripada kadar penggunaan dulu.  

Persoalan yang timbul daripada projek Lynas ialah:

1. Kenapakah kerja-kerja pembinaan kilang tersebut dilakukan semasa sesi perundingan masih dijalankan dengan penduduk setempat?
2. Adakah kajian impak alam sekitar (Environment Impact Assessment, EIA) telah dijalankan untuk projek ini?
3. Menurut akhbar The Star, Lynas akan menyediakan dana untuk pengurusan sisa-sisa buangan daripada kilang itu kepada kerajaan. Berapakah jumlah dana tersebut?
4. Laporan Jabatan Alam Sekitar,  Lembaga Perlesenan Tenaga Atom (AELB) dan Agensi Nuklear Malaysia perlu diumumkan kepada rakyat, terutamanya penduduk setempat dan bukannya antara agensi-agensi kerajaan dan Lynas sahaja.

Foon Weng Lian
Persatuan Pengguna Tenaga dan Air Malaysia (WECAM)

Details

Created: 07 August 2018

Dalam satu kajian yang diadakan baru-baru ini, mendapati bahawa purata penggunaan air domestik di Malaysia adalah tertinggi di rantau ini, iaitu sebanyak 226 liter per kapita sehari.

Malaysia dikurniakan taburan air hujan yang banyak. Namun masyarakat tidak menghargainya dan enggan memikul tanggungjawab yang sepatutnya untuk memulihara sumber-sumber asli ini.

Menurut data yang dikeluarkan oleh Jabatan Pengairan dan Saliran, purata penggunaan air dalam satu mandian sebanyak 50 liter hingga 100 liter air.

Tabiat membazir seperti meninggalkan air mandian mengalir semasa menggunakan sabun adalah biasa dalam kalangan pengguna.

Kajian yang telah dijalankan oleh Gabungan Persatuan-Persatuan Pengguna Malaysia (FOMCA), menunjukkan hanya 67% daripada responden yang disoal selidik menutup air mandian semasa menggunakan sabun. Pada masa yang sama, 40% tidak pernah atau tidak menggunakan tekanan berbeza untuk mengawal aliran air mandi mereka.

Menurut Pusat Tenaga Pengguna di California, satu mandian biasanya memerlukan 113 liter hingga 189 liter air. Satu mandian yang mengambil masa 4 minit dengan pancuran lama memerlukan 75 liter air. Dengan menggunakan pancuran yang beraliran rendah, hanya 37 liter air diperlukan. Dengan ini penggunaan air dapat dijimatkan.

Peralatan penjimatan air seperti pancuran beraliran rendah dan sistem dwi-pam hanya sekadar peralatan untuk membantu untuk mencapai matlamat penjimatan air.

Untuk mencapai matlamat utama iaitu penggunaan mampan ataupun lestari, tabiat membazir ini mesti dikikis. Apa yang lebih menyedihkan berdasarkan kajian tersebut ialah sebanyak 70% mengatakan mereka tidak akan menukarkan cara hidup dan cara penggunaan air mereka dalam 3 tahun yang akan datang.

Oleh itu, kesedaran dan pendidikan kepada orang awam adalah mustahak untuk menggalakkan penggunaan peralatan yang jimat air serta cara menggunakan air yang lebih lestari.

Foon Weng Lian
Forum Air Malaysia

Details

Created: 07 August 2018

Pada hari ini, banyak pencemaran yang mengganggu hidupan laut, seperti ikan. Antaranya tumpahan minyak, sisa-sisa plastik yang bersaiz seperti satu kepulauan Borneo dan penangkapan ikan berlebihan. Menurut satu kajian yang terbaru menunjukkan kenaikan suhu lautan juga merupakan salah satu cabaran yang perlu dihadapi oleh ikan.

Selepas mengkaji ikan yang mempunyai jangka hayat yang lama di Lautan Tasman, sekumpulan ahli Biologi mendapati sekiranya suhu dalam lautan semakin meningkat akibat perubahan iklim, maka kitaran hidup ikan tersebut akan terganggu.

Maklumat dan data alam sekitar dari Lautan Tasman yang bertarikh awal 1940-an  menunjukkan kenaikan suhu di permukaan lautan tersebut telah meningkat sebanyak 2 darjah selsius, yang merupakan kenaikan yang paling ketara di dunia. Apabila lautan menjadi lebih panas, ikan yang berdarah sejuk perlu menyesuaikan diri dengan menambahkan saiz badan mereka. Namun terdapat batasan untuk penyesuaian tersebut, kata pakar-pakar tersebut.

Morwong, sejenis spesis ikan yang berasal daripada tempat tersebut, merupakan spesis ikan yang menjadi tumpuan dalam kajian ini untuk menentukan kesan-kesan kenaikan suhu air kepada ikan. Ikan ini berupaya untuk hidup selama 100 tahun. Ia tidak berpindah jauh daripada tempat kelahirannya, yang menyebabkan ikan ini spesimen yang paling sesuai untuk dikaji.

Menurut ahli Ekologi Marin, Ron Thresher, dengan memerhatikan perbandingan pertumbuhan dalam spesis-spesis ikan yang berlainan, mereka mendapati bahawa penurunan kadar tumbesaran dan tekanan untuk menambahkan saiz badan dalam suhu yang lebih tinggi boleh memberikan kesan yang buruk kepada kehidupan spesis-spesis ikan tersebut secara keseluruhan.

Hasil kajian ini telah memberikan implikasi kepada masa depan sektor perikanan apabila pelepasan gas rumah hijau yang masih berlaku secara berlebihan. Ini menyebabkan suhu lautan  naik di seluruh dunia, tambah Ron Threster.

Laporan kajian  ini diterbitkan bersama-sama laporan lain tentang keadaan yang kurang menyenangkan dalam sumber ikan di lautan sedunia, iaitu isu alam sekitar hingga penangkapan hidup laut yang berlebihan. Sekiranya keadaan ini berterusan, maka sumber-sumber makanan daripada lautan akan berkurangan. Ini seterusnya boleh memberi kesan yang memudaratkan penduduk yang bergantung kepada sektor perikanan.

Foon Weng Lian
Forum Air Malaysia